اشاره ای به برخی از تعابیر و اصطلاحات

اشاره ای به برخی از تعابیر و اصطلاحات

 

قول و غزل

غزل در موسیقی قدیمی معمولا پس از قول بوده , غزل قالبی است که نغمه موزون دارد .

سراینده این غزل ساز کرد                    دف و چنگ و می را هم آواز کرد

غزاله : یا چامه ترانه عاشقانه است

قول : قسمت آزاد و بدون وزن است

مراد از زیر افکن چیست ؟ مراد افکندن صدای زیر است یعنی کنار گذاردن سیم چهارم عود به نام زیر یا بزرگ دربرابر کوچک

سونوریته : یعنی صدادهی سازها , در نتیجه هر سازی با ساز دیگر صدادهی متفاوتی دارد.

سنت : استاد همایون خرم اشاره درستی  درباره تعریف و  کاربرد این کلمه دارند و معتقدند باید موسیقی "اصیل" بگوییم نه موسیقی "سنتی "  و کاربرد کلمه سنتی درست نمی باشد. همچنین "موسیقی ملی " از مشخصات موسیقی ایرانی است  منتها با شیوه ایرانی .

کرشندو (CERSCENDO) در نوازندگی  یک نت  به انتخاب نواخته می شود و کم کم شدت ضربه  نت بیشتر می شود  که در نتیجه صدادهی بیشتری داشته باشد بنابراین  ابتدا نت  ضعیف خوانده و یا نواخته می شود و رفته رفته قوی تر می شود .

گفته می شود که بنان نخستین خواننده ای بود که در آواز ایرانی از صدای«فوسه» یا صوت ساختگی استفاده کرده است. همچنین اولین کسی بود که تا آن زمان به پاره ای از هجاها ارتعاش خاص داد و برخی از سیلاب ها را با «نوانس» و حالتی که اهل موسیقی به آن کرشندو (CERSCENDO) می گویند ادا کرد. بهترین نمونه آن آواز دیلمان است که ویژگی از نوانس ضعیف به قوی رفتن در آن به روشنی احساس می شود. قدرت خلاقیت بنان به گونه ای بود که اگر چندین سه گاه و یا ماهور را می خواند، حتی یکی از آنها شبیه به هم نبود.

 

 

 

/ 0 نظر / 143 بازدید