آواز نرم حزین


یادداشتهایی درباره موسیقی -حبیب الماسیان

نقش موسیقی

 

می دانیم ، پروردگار که خود آهنگساز بی بدیل طبیعت است ، از بدو شکل گیری نطفه ی  انسان او را با اولین نوای موسیقی یعنی ضربان قلب مادرش آشنا می سازد و یادلالالایی های مادرانه روان او را آرامشی وصف ناپذیر می بخشد ، گویی  طبیعت  خود بی وقفه می نوازد و می خواند و می آموزد و انسان نیز با تمام ادعایش مقلد صرفی بیش نیست و ناشیانه دست به بازآفرینی می زند .

 

آری طبیعت استُ « نغمه پرندگان ، صدای جویباران ، شرشر آبشاران ،  صدای امواج خروشان، نوای ریزش باران ، زمزمه ی نسیم بر درختان ، آوای چشمه ی جوشان ، نوای دلنشین چکاوگان ، صدای رعد در کوهساران ، آواز شب جیر جیرکان ، که  تمامی این نواها ، نوعی تظاهر طبیعت است .پس موسیقی جزئی از طبیعت است و طبیعت جزئی از زندگی و زندگی جزئی از انسان . بنابراین یک زندگی آرمانی و آرام می بایست ، ترکیبی از انسان ، موسیقی و طبیعت باشد .آن هم موسیقی ای ، شایسته ، علمی و درست ، به تعبیری طبیعت خود نیز موسیقی گراست  » . 

قدر مسلم ، موسیقی و اهمیت جایگاه آن در زندگی بشر غیر قابل انکار است و بزرگان این هنر نیز بر نقش ارزنده  و تاثیر روحی عمیق آن اینچنین تاکید داشته اند:

 

موسیقی برای خوشنودیهای بشر لازم است . موسیقی نیروی دقت ، هوش و حسن مشاهده و استنباط و سرانجام عواطف روح بشری را می افزاید .    (افلاطون  - یونانی)

 موسیقی بیان خوش آهنگ زندگی است    (هانری هانیه – آلمانی)

موسیقی احساسات را صدادار می کند       ( آلفرد ولاکروا- فرانسوی)

برای آرامش روح ، موسیقی بهترین علاج و دارو است     ( ابوالحسن صبا)

 

و چه زیبا حضرت مولانا می فرمایند:

خشک چوب و خشک سیم و خشک پوست                 از کجا می آید این آوای دوست

   + حبیب الماسیان - ۱٠:۱٩ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۱٠/۸