آواز نرم حزین


یادداشتهایی درباره موسیقی -حبیب الماسیان

مقام

 

مقام با کسره روی میم [ اول]  به معنی جای اقامت ، جای ایستادن ، جای قدم ، منزلت ، رتبه ، پایه و  جایگاه تعریف شده است . در اشعار فارسی نیز از این  لغت در موضوع موسیقی ، ادبی و عرفانی استفاده های بی شماری شده و در فرهنگ نامه ها ، ایرانی مقام را به معنی « آهنگ » و « پرده » در موسیقی نیز آورده اند . قدما دوازده مقامرا برای موسیقی قائل بوده اند به این قرار : راست ،  اصفهان ، عراق ، کوچک ، بزمک ، بوسلیک ، حجاز ، عشاق ، حسینی ، زنگوله ، نوا ، رهاوی  .

 

تعریف مقام از نظر کاربرد موسیقی :

 مقام به معنی یک ساختمان ذهنی است که به وسیله ی نوازنده قبل از اجراء انتخاب می شود و در حین اجرا گسترش یافته و در صورت نیاز مقام گردانی خودی و بیگانه  می نماید ، مانند «  مقام راست » . میتوان چنین گفت مقام تابع حرکت و سکون است . یعنی حرکت و توقفی که موقت بوده و نوازنده یا خواننده باید پس از گذراندن زمانی کوتاه پرده ی قبلی را رها نموده و به محل جدیدتری   ( پرده ی جدیدتری) نقل مکان کند... .

 


  برای آگاهی بیشتر درارتباط با این موضوع  به چهارمین کتاب سال شیدا ، گرد آورنده استاد محمد رضا لطفی رجوع کنید  . 

 

 

 

 

   + حبیب الماسیان - ٩:٤۱ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/۳/۱٢