آواز نرم حزین


یادداشتهایی درباره موسیقی -حبیب الماسیان

بیانیه‌ای کم سابقه از مدیر ارشاد اصفهان در حمایت از برگزاری کنسرت «همایون ش

موسیقی ایرانیان – صنم قلی زاده: در پی برگزاری کنسرت «همایون شجریان» با عنوان «چرا رفتی» و همراهی بانوان نوازنده در اصفهان، شب گذشته عده ای در اعتراض به این کنسرت و پوشش شرکت کنندگان، در محل برنامه تجمع کردند که این تجمع باعث واکنش «محمد قطبی» مدیر کل ارشاد اسلامی شده است. قطبی در پاسخ به این اعتراضات بیانیه ای را در سایت اداره کل ارشاد اصفهان منتشر کرده است که متن بیانیه، واکنش تقریبا متفاوت و کم سابقه ای است که از سوی مسئولان نسبت به تجمع و اعتراض به کنسرت های قانونی در شهر اصفهان، ابراز شده است. متن کامل بیانیه مدیر کل ارشاد اسلامی اصفهان را در ادامه به نقل از سایت «اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان اصفهان» بخوانید: «از دور بانگی شنیدند ، نفس زنان دویدند ، چیزی ندیدند ، خجالت کشیدند. همیشه لازم نیست برای مدیریت دنیای مدرن از سنت عبور کرد؛ بلکه گاه می­توان با بهره ­گیری از سنت، مدرن را مدیریت کرد. نسل نوخاسته در فضای وایبر، اندروید، ماهواره ، گجت و اپلیکیشن زندگی می­ کند و بسیاری از سنت­ها و آیین­ های نسل پیش از خود راندیده و با آن غریبه است. تا جایی که گاه گذشته را در تعارض با خواسته­ ها و تمایلات امروز خود می­پندارد. این، نه از خیره ­سریِ این نسل بلکه از ضعف مدیریت ما نسل پیشین است که زیبایی­ های سنت را در صندوقچه ­های چوبی مخفی کرده و هرگز اجازه ندادیم فرزندانمان با آن آشنا شوند. موسیقی سنتی، بومی و محلی ایران که، نه یک سر و گردن بلکه تمام قامت از موسیقی غربی بلندتر و راست قامت­ تر است با همین رفتارهای بچه­ گانه ­ی ما به حاشیه رفته و جوانان و نوجوانان ما که مورد هجوم بی ­وقفه آهنگ و موسیقی غرب و غربی واقع شده­ اند نه پناه­گاه سنتیِ موسیقاییِ مناسبی دارند و نه طاقت پرهیز از موسیقی بیگانه. امروز تنها راه مدیریت ذائقه ­ی موسیقاییِ نسل نوخاسته ، بهره ­گیری از موسیقی بومی و محلی است، همان که سال­های سال با آواز پیش­کسوتان این مرز و بوم تا بلندای تاریخ ایران­ زمین قدکشیده . از لالایی مادران تا سنج و دهل عزاداران و از نی کسایی تا آواز تاج ، از ربنای شجریان تا ایران ایران رویگری، از ناقاره و کرنای حرم رضوی تا ترمپت و دمام تعزیه، همه و همه نشان از پشتوانه ­ی قوی و ساختاری استوار دارد. نوای گلوی همایون شجریان یکی از قله ­های موسیقی سنتی معاصر به حساب می ­آید که با آن و نواهای مشابه آن می ­توان ذائقه نسل جوان و نوجوان را دوباره با سنت و گذشته خویش آشنا سازیم و سپر بلایمان باشد در مقابل آنچه از ناکجا آباد بر ما پرتاب می ­شود. آنان که با اجرای موسیقی همایون شجریان موافق نیستند، یا سنت را نمی ­شناسند یا موج موسیقی مدرن را ، و یا از قدرت موسیقی سنتی در برابر موسیقی بیگانه بی­خبرند. کاش این مدعیان در مقابل مداحی پاپِ ذاکر و ذاکرها صف می­ کشیدند و از اینکه ذائقه ­ی بچه مذهبی­ های عاشق امام حسین علیه ­السلام آلوده به موسیقی پاپ شود مانع می ­شدند. کاش اجازه نمی ­دادند ریتم شور عزاداری را به جای تک ضرب پنجه ­پور و سه ضرب حاج صادق بگذارند. اجرای همایون شجریان که با حمایت صریح شخص آقای استاندار صورت گرفت نشانی بود از اقتدار آواز ایرانی و موسیقی محلی، اجرایی بود که با بندبند قوانین کشور مطابقت داشت و حریم­ ها و حرمت­ ها را رعایت کرده بود. آنانکه اعتراض دارند یا قانون را نمی­ شناسند یا خود را بالاتر از قانون می ­پندارند. ما معتقدیم قانون در نظام مقدّس جمهوری اسلامی ایران برخاسته از شرع و منطبق بر احکام شرعی است و حتی اگر جایی هم کسی تشخیص متفاوت داشته باشد نمی ­بایست در مقابل قانون بایستد و با اردوکشی و یارگیری و تحریک چند جوان ترم اولی روی نیمکت بایستد تا قدّش بلند شود. هرکس، با هر نام و نشانی، با هر قدّ و قواره ­ای، با هر میزان سوادی، با هر شکل و شمائلی، با هر دغدغه و لق لقه ­ای، با هر حامی و پشتیبانی، با هر رنگ و زبانی، حرفی برای گفتن دارد یا احساس می ­کند قانونی زیر پا رفته یا ادعای فهم بیشتری دارد یا نیاز به دیده شدن دارد یا عربده­ ای در گلویش گیر کرده یا اندیشه ­ای در فکرش پنهان شده یا منطقی بر زبانش جاری است، بیاید تا با هم گفت و گو کنیم. (( گفت و گو)) ؛ لااقل بنده نه اردو کشی بلدم و نه داد می­ کشم، می­ شنوم و در حدّ عقل خودم پاسخ می­ دهم، حرف حق را می ­پذیرم و زیر بار زور نمی ­روم. قدّم را بلندتر از قانون نمی ­دانم و تفسیر شرع را به اهلش می ­سپارم، نه اجتهاد می­کنم و نه هیجان زده می ­شوم. کاش چهار انگشت فاصله را زودتر طی می ­کردید و قبل از دیدن قضاوت نمی­ کردید، که شرمنده شوید. شاید حالا فهمیده باشید که (( شنیدن کی بود مانند دیدن)). دنبال خواننده ­ی زن می­ گشتید، نوازندگان با حجاب دیدید. دنبال رقص و لعاب می­ گشتید. چهارکلام حرف حساب شنیدید. کلاه گشادی سرتان رفت.

هرچه دارید برایم بفرستید: ghotbi@iran.ir محمد قطبی»

   + حبیب الماسیان - ٦:٥٤ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۳/۱۱/٢٧

کشور ما کشور ایران بود

 

اگر خواسته باشیم از دو تصنیف بسیار زیبا که در وصف وطن در آواز دشتی ساخته شده است نام ببریم؛ قطعا این تصنیف زیبا و تاثیرگذار هم شانه " ای ایران ای مرز پر گهر " قرار می گیرد. 

از ویژگی های برجسته این تصنیف های قدیمی علاوه بر ملودی ،تلفیق شعر و موسیقی قوی آن ،می توان از  بیان قوی و صادقانه اشعار آن برشمرد. 


اثر علینقی وزیری 

کشور ما کشور ایران بود 
مسکن شیران و دلیران بود
رستم دستان جهان پهلوان 
مظهر عشق و آزادی در جهان
ای وطن ای حب تو آئین من 
دوستیت کیش من و دین من
دولت و اقبال تو پاینده باد 
نام بلندت به جهان زنده باد


کشور ما کشور ایران بود 
مسکن شیران و دلیران بود
بی تو وجود من یک دم مباد 
سایه تو از سر من کم مباد 
ای وطن ای حب تو آئین من 
دوستی ات کیش من و دین من
دولت و اقبال تو پاینده باد 
نام بلندت به جهان زنده باد

   + حبیب الماسیان - ٧:٢۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۳/۱۱/٢٦

شنیدن برنامه گلها به صورت آنلاین

 

شنیدن برنامه گلها به صورت آنلاین

   + حبیب الماسیان - ٦:۳۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۳/۸/۸

شبکه اجتماعی هنر - آرتنا

به گزارش خبرگزاری هنر«آرتنا»، «شبکه اجتماعی هنر» ، اولین شبکه اجتماعی کشور می باشد که هنرمندان می توانند با اشتراک گذاشتن؛ اخبار یاداشت، مقالات، صوت، عکس و فیلم به دیگر دوستان خود اطلاع رسانی کنند.

بنا براین گزارش، « شبکه اجتماعی هنر» بر خلاف خیلی از شبکه های اجتماعی، این امکان را به کاربران می دهد که بدون هیچگونه دغدغه و نگرانی از کمبود فضا یا بزرگی حجم فایل مورد نظر(صوت، فیلم وعکس) اقدام به بارگزاری آثار خود نمایند.

همچنین از دیگر مزایای « شبکه اجتماعی هنر» حقیقی بودن افراد عضو در این شبکه می باشد.

داود یاراحمدی مدیر مسئول« شبکه اجتماعی هنر» چنین عنوان می کند: در اکثر غریب به اتفاق شبکه های اجتماعی با توجه به این که نام و رمز عبور برای کاربر عضو از طریق ایمیل ارسال می شود، افراد می توانند با هر نام مستعار و یا به نام کسی دیگر به عضویت شبکه اجتماعی درآیند.

وی افزود: در « شبکه اجتماعی هنر» شخص عضو می باید برای دریافت نام و رمز عبور، حتما شماره تلفن همراه خود را وارد نماید تا کد فعال سازی را دریافت نموده و اجازه ورود به کارتابل خود را داشته باشد.

به همین دلیل هر کارتابل، دارای یک شماره همراه  می باشد که سند آن به نام فرد مشخصی بوده که نشان دهنده حقیقی بودن آن فرد است.

یاراحمدی مدیر مسئول  خبرگزاری هنر«آرتنا»، در ادامه  بیان داشت: البته این امکان وجود دارد که اشخاص معلوم الحالی با شماره های غیر...! به فعالیت در چنین شبکه هایی جهت مقاصدی خاص اقدام به فعالیت نمایند. اما با توجه به اینکه برای ثبت و عضویت در« شبکه اجتماعی هنر» یا هر شبکه اجتماعی دیگر حتما تعهد نامه و قوانین پلیس سایبری را امضا و قبول می نمایند، در صورت هرگونه تخلف از قوانین یاد شده، عضویت فرد از شبکه حذف خواهد شد.

 « شبکه اجتماعی هنر»  این امکان را برای هنرمندان کشور فراهم خواهد آورد که نظرات، تفکرات و تجارب خود را با یکدیگر به اشتراک و تبادل بگذارند.

افراد می توانند برای عضویت در این شبکه به آدرس زیر مراجعه نمایند:

http://artna.org/fa/users/register

 

دوستان عزیز فرهیخته لطفا اطلاع رسانی کند 


 

  آرتنا- اولین خبرگزاری هنر ایران و جهان

 

   + حبیب الماسیان - ۸:٢٢ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۳/٤/۱۳

تو را من چشم در راهم

   + حبیب الماسیان - ٦:٥۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۳/٢/۱٩

زنده یاد پرویز مشکاتیان

   + حبیب الماسیان - ٧:۱۱ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۳/٢/٢

عکس استاد ابتهاج ، محمد رضا لطفی و محمد رضا شجریان

   + حبیب الماسیان - ۱۱:۳٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۱٢/٢٤

ماهیت موسیقی اصیل ایرانی

 

ماهیت موسیقی اصیل ایرانی

"سوت نزن ! با اینکارت شیطان را صدا می زنی ! "

 

در ایتدا باید عرض کنم که ورود به این مقوله بقدری دشوار و پیچیده است که  بحث بسیار طولانی را می طلبد اما مباحثی مطرح می شود که هدف از آن طرح سوالاتی در بین جامعه موسیقی  و مخاطبان است .

 

موسیقی اصیل ایرانی درست و یا نادرست  ، ذات و حقیقتی " درون گرا " دارد  و علل تاریخی و اجتماعی زیادی  باعث دامن زدن به این ماهیت شده است .سالیان دراز است که موسیقی مردمی و نه "درباری"  در خلوت ها و و حلقه های دوستانه اجرا شده است . در نقطه مقابل آن موسیقی "درباری" که  مورد پسند حاکمان و اشراف زادگان و درباریان بوده , حقیقتی "برون گرا" داشته است. حال  نگاه دینی هم باعث منزوی شدن هر چه بیشتر موسیقی ایرانی شده  وحتی  این حساسیت را  به جایی می رساند که  وقتی که در دوران کودکی سوت می زدیم , اطرافیان به ما می گفتند " سوت نزن , با این کارت شیطان را صدا می زنی " صد افسوس که  این حقیقت تلخ  هنوز در زمان ما ادامه دارد.... .

 از یک جنبه دیگر به نظر می رسد که علت جاذبه موسیقی های دیگر برای مخاطب ایرانی  بخاطر " حالت برون گرایانه" آن است و همین موضوع هم باعث جذب آنها به سایر موسیقی ها می شود. بنابراین تفاوت موضوعی این دو مقوله خیلی در جذب و یا دفع مخاطب تاثیر می گذارد.در نتیجه عدم جاذبه  موسیقی اصیل ایرانی برای مخاطبانش  بخاطر نیاز مبرم آنها برای برون ریزی احساسات و عواطفشان است. گویا دوست دارند بصورت مقطعی  حتی با موسیقی برخورد "مصرفی" داشته باشند.

یک عامل اصلی دیگر در موسیقی اصیل ایرانی  شانه به شانه حرکت کردن آن با ادبیات است. بنابراین درک و فهم اشعار بزرگانی چون حافظ , سعدی و دیگران نیاز به آگاهی داشتن از حداقل هایی  است که همین امر  سدی در برایر مخاطب خود  قرار می دهد .  

بحث نگارنده در اینجا در تجلیل و یا تقبیح موسیقی خاصی نیست بلکه توجه به دیدگاه مخاطب است. سوال اینجاست آیا باید همه مردم موسیقی اصیل ایرانی گوش بدهند ؟ جواب خیر است .

مخاطب موسیقی حق دارد که با توجه به نیاز روحی خود به سمت هر نوع موسیقی برود . باید و نبایدی وجود ندارد و  لازم است به احساس و شعور مخاطب احترام گذاشته شود. دراینجاست که ما شاهد شکل گیری صحیح سلیقه مخاطبان می شویم . هر چند که این انتخاب آزادانه نیز برای جامعه ایرانی وجود ندارد.

امروزه سرعت زندگی بسیار شتاب گرفته است و اطراف آدمیان مملو از ابزارهای تبلیغاتی و رسانه ای است. تلفن های همراه و اینترنت و شبکه های اجتماعی خلوت انسان ها را گرفته اند . ما بیش ار پیش نیاز به آرامش و به اصطلاح "خلوت کردن " با خود را داریم اما گویی از این حالت گریزاینم . این ها پس ریشه هایی در روانشناسی و جامعه شناسی نیز پیدا می کند .

به نظر نگارنده حلقه مفقوده  در موسیقی اصیل عدم نگاه علمی و کارشناسانه به  نیاز مخاطبانش است. یعنی نیاز گسترده ای به تحقیق علمی در بین مخاطبان موسیقی داریم تا بفهمیم نیاز واقعی آنها چیست. چه چیزی باعث می شود که آنها بیشتر به موسیقی اصیل کشیده شوند. خصوصا با  مقوله "تهاجم فرهنگی " هم  مواجه هستیم .  جامعه موسیقی و علی الخصوص خانه موسیقی می بایست متولی این تحقیق و مطالعه شود. پس این موضوع از اهمیت بسیاری برخوردار است.

حالا هر چه ما بخواهیم تلاش کنیم که با تغییر ساز و و یا برخی از فرم ها این موسیقی را زنده تر نشان دهیم اما باز واقعیت و ماهیت این نوع موسیقی دست موسیقیدان و خواننده را بسته نگه می دارد. بهتر است با ذکر یک مثال به تفهیم هر چه بیشتر موضوع بپردازیم .

 آیا باید در حفظ و نگهداری آثار باستانی  دخل و تصرفی صورت بگیرد و یا اینکه ما حق هیچ گونه دخل و تصرفی در آثار باستانی خود را نداریم ؟ به نظر نگارنده در مورد موسیقی اصیل , ما یا  یک چارچوب بسته و محدود به ردیف سنتی را مواجه هستیم  که به ما می گوید یا باید سنت گرا حرکت کرد و در نقطه مقابل آن.  

مادامی که فضا و چارچوب در فضای موسیقی و اصالتهای ایرانی درهم شکسته نشود ما قادر به  جذب مخاطب موسیقی ایرانی  نخواهیم بود . صحبت از فرهنگ و هویت ملی ماست . ما باید این مرزبندی ها را به خوبی تعریف و تفکیک بندی کنیم  و از هر گونه افراطی گری و یا تندروی پرهیز نماییم . متاسفانه مادامی که متولی فرهنگی در این حوزه نداریم ، شاهد این گونه نابسامانی ها در موسیقی هستیم . این امر حتی به صورت بسیار مضحکانه و توهین آمیز در نوحه خوانی هم  ورود پیدا کرده است . و نواهای اصیل و نغمه های  زیبای مراسم نوحه خوانی  نیز دستخوش  نوعی "تهاجم فرهنگی " شده است .یک  مشکل اصلی دیگر این است که در ازاء حذف موسیقی اصیل ایرانی   از مدارس و بطن جامعه ، جایگزینی  قرار داده نشده است و این موسیقی اصیل همچون یتیمی بدنبال حامی خود می گردد. بنابراین دغدغه اصلی و اساسی که ما باید مورد توجه قرار بدهیم , احترام و توجه  به نیاز و  شعور مخاطب و از همه مهمتر حفظ هویت فرهنگی ایرانیان است.

 

حبیب الماسیان

اسفند 92

 

 

   + حبیب الماسیان - ۱:۱٦ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۱٢/٢٤
← صفحه بعد